Haar naam was Sarah

Boekenbuzz recensie - Vanaf de eerste pagina’s intrigeert Haar naam was Sarah. Het is niet weg te leggen. Tatiana de Rosnay vertelt met veel overtuiging en inlevingsvermogen het verhaal van de tienjarige Sarah die samen met haar ouders wordt opgepakt en naar een kamp in Parijs wordt gebracht, waarvandaan zij samen met duizenden andere joden worden gedeporteerd.

Al is het moeilijk in te beelden hoe dit scenario nog ernstiger kan worden, is dat toch het geval: Sarah heeft haar kleine broertje Michel in een kledingkast opgesloten, net voordat de politie het appartement binnendrong. De sleutel zit in haar zak.

Zestig jaar later krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht een artikel te schrijven over deze razzia. Ze gaat op zoek in archieven en via het dossier van Sarah ontdekt zij het goed verborgen geheim van haar schoonfamilie. De Rosnay heeft op meesterlijke wijze heden en verleden met elkaar afgewisseld. De verhalen van Sarah en Julia gaan enigszins gelijk op, hoewel er zestig jaar tijdsverschil tussenzit.

Des te verder Julia komt met haar onderzoek, des te meer je te weten komt over Sarah en alle gruwelijkheden die zij heeft meegemaakt. Het uitgangspunt van De Rosnay om te kiezen voor een onderzoeksjournalist als hoofdpersoon heeft dan ook zeer goed uitgepakt.

Stilistisch valt er weinig op te merken, het boek is ontzettend spannend en weet continu de aandacht vast te houden. Het type boek dat je in één keer uitleest en wat voor altijd bij je blijft. Er zullen weinigen zijn die zonder een brok in de keel de dag doorkomen.

Vooral de emoties van de karakters zijn beeldend en met name in volle overgave realistisch beschreven. Iedereen kent verhalen uit de Tweede Wereldoorlog maar zelden zal een verhaal zo raken. Haar naam is Sarah is naast een spannende roman en een historische verslag ook een diep ontroerend verhaal. Heel bijzonder.