Ik weet wat je denkt

Recensie het Parool - Een onbekende stuurt hem een handgeschreven briefje met de opdracht een getal tussen één en duizend in gedachten te nemen. Ach, waarom ook niet: 658 dan maar. Een papiertje in een aparte envelop blijkt precies dat getal te vermelden. Mark schrikt zich natuurlijk een hoedje. De afzender geeft hem de mogelijkheid kennis te maken, op voorwaarde dat hij eerst 289,87 dollar 'onkosten' naar een adres in Wycherly stuurt, op naam van X. Arybdis.

Niemand int die cheque. Wel ontvangt Mark nog meer briefjes in hetzelfde handschrift. Elk bevat een vaag dreigend gedicht, met een kreupel metrum zoals in de poëzie van Louis van Gaal. Gurney is gek op puzzels. Eigenlijk was dat de drijfveer achter zijn roemruchte loopbaan in New York.

Wanneer Mark wordt omgebracht, is het ineens een stuk minder leuk. Ook al heeft de dader tal van interessante sporen achtergelaten, zoals een tuinstoel en voetafdrukken in de sneeuw, die abrupt ophouden. Dave biedt de plaatselijke politie aan bij het onderzoek te assisteren.

Het bejubelde debuut Ik weet wat jij denkt is in wezen een ouderwetse puzzeldetective, maar door de aanwezigheid van een onvindbare seriemoordenaar spannender dan de meeste boeken in dat genre. Tegelijk blijkt dat een bloedstollend verhaal niet garant staat voor een geslaagde roman. John Verdon probeert nogal onbeholpen het thema van een politieman die niet zonder zijn vroegere vak kan, nieuw leven in te blazen. Zodra Dave echter de deur achter zich dichtdoet, is hij het ijzige stilzwijgen van zijn Madeleine alweer vergeten.

Lees de volledige recensie op de site van Het Parool.