Recensie Eindhovens Dagblad - De nieuwe misdaadroman Schijngestalten van Corine Hartman begint met een familiefeest in de heerlijke stad Florence. Maar in de familie van Anne den Hartogh valt niet zo bar veel te vieren. Haar moeder heeft multiple sclerose ineen vergevorderd stadium. Haar vader is arts en stort zich haast wanhopig op onderzoek dat ms-patiënten genezing moet brengen. Het verjaardagsfeestje van Anne's vader in het kasteel van zijn baas, minister Umberto Tarantini, mondt uit in een ongemakkelijk samenzijn als anne tijdens een verkenningstochtje door het kasteel op een lijk stuit. Als vervolgens iedereen met wij zij er over spreekt, ontkent dat er een dode is, probeert Anne de onderste steen boven te krijgen.
Dat komt haar vader en zijn team slecht uit, want ze staan op het punt een belangrijke doorbraak in een ms-onderzoek de wereld in te slingeren.
Corine Hartman verweeft in haar roman een bijna wanhopig, maar ook gedreven onderzoek naar een dodelijke ziekte met een verhaal over wat die ziekte aanricht in een familie. Door zijn onderzoek verwaarloost Den Hartogh al het andere in zijn leven, zelfs zijn vrouw van wie hij veel houdt. Voor de schoonheid van Florence heeft hij nauwelijks oog. Ook zijn dochters moeten zich voegen naar dat ene doel. Dit leidt tot misverstanden, verdriet en wanhoop. Schijngestalten is een schrijnende roman over medisch machtsmisbruik en beschrijft hoe idealisme kan ontsporen in fanatisme en ijdelheid.


