Print
Klik hier voor het gehele interview met Corine Hartman.
BoekenBuzz: In Zwart water staan veel details over klassieke muziek en wijn. Zijn dit ook twee interesses van jou?
Corine Hartman: Tot op zeker hoogte, ja. Los daarvan wil ik over elk onderwerp waarover ik schrijf uiteraard voldoende weten om het geloofwaardig te kunnen verwerken. Zo heb ik voor Zwart water me meer in Mozarts muziek verdiept dan ik tot op dat moment ooit had gedaan, en heb ik een vinoloog geraadpleegd over allerlei wetenswaardigheden van wijn maken. Uiteindelijk heb ik denk ik nog geen vijf procent van alle opgeslorpte kennis gebruikt, maar dat hoort erbij; de research vind ik een van de leuke kanten van het schrijversvak.
BoekenBuzz: Heb je een favoriet citaat of passage uit Zwart water?
Corine Hartman: Mijn favoriet is de passage waarin Mozarts aria ‘Ruhe sanft…’ geciteerd is. Die aria vormde namelijk de inspiratie voor Zwart water, en ik heb tijdens het schrijven van het verhaal veel naar Mozarts fabelachtige muziek geluisterd.
"Het simpele menuet beroert de aanwezige mensen meer dan ze had gedacht. Dit is wat ze altijd voor ogen heeft gehad. Hoe heeft ze het zo lang zonder kunnen doen? De zuivere en heldere stem van de sopraan in combinatie met haar gepassioneerde spel werkt betoverend, en als de laatste noot is weggegleden over de hoofden van de aanwezigen en slechts nog in het geheugen doorklinkt, blijft het opvallend lang stil."
Het is een passage vanuit Frederiques perspectief, en ze speelt de aria op haar moeders begrafenis. Of geef ik nu alweer te veel weg? Dat is een nadeel van thrillers schrijven: eigenlijk kan ik alleen een stukje uit hoofdstuk 1 voorlezen…
BoekenBuzz: In Zwart water speel je met tijd. Het verhaal wordt onderbroken door hoofdstukken over het leven van een steeds ouder wordende Frederique. Waarom heb je voor deze vorm gekozen?
Corine Hartman: Een chronologische volgorde of met onderbrekingen in tijd, vanuit welke perspectieven ga ik het verhaal vertellen… dat zijn in eerste instantie voor mij keuzes die ik gevoelsmatig maak. En dan blijkt al schrijvende of het werkt. Ik heb bij Zwart water gekozen voor hoofdstukken tussendoor vanuit een ouder wordende Frederique, omdat ik haar zo stukje bij beetje haar verleden kon laten vertellen op de toon die past bij de betreffende leeftijd, en dat leek me voor dit verhaal een mooie vorm. Pas na de eerste versie heb ik alsnog besloten om een verhaallijn vanuit de inspecteur toe te voegen, trouwens. En daarmee vielen voor mijn gevoel alle puzzelstukjes in elkaar.
