Corine Hartman

Een boekentop tien? Moeilijk, en ook nog eens erg tijd- en stemminggebonden. Daarom een keuze die ook iets zegt over mijn verleden, over hoe ik opgegroeid ben met boeken.

Edgar Allan Poe – gehele oeuvre

Het gehele oeuvre van Edgar Allan Poe, omdat hij de grondlegger is van het detective- en horrorgenre. Ik houd van de mysterieuze sfeer in zijn verhalen. Zijn eigen leven en dood vind ik overigens ook nog steeds erg fascinerend.  


1984 - George Orwell

1984, George Orwell, omdat het verhaal vroeger grote indruk op me heeft gemaakt door de grimmige sfeer en het angstaanjagende toekomstbeeld dat werd geschetst. Het was een eyeopener, na alle jeugdboeken met happy endings.

Stephen King – Misery, De marathon, Cujo

Misery, Stephen King, of nee, De marathon, of toch Cujo? King is wat mij betreft een meester in het neerzetten van personages en hoort speciaal daarom in mijn top tien. Overigens: meestal vind ik het boek beter dan de verfilming ervan, maar The Shawshank Redemption is daarop een uitzondering.

Tien kleine negertjes – Agatha Christie

Agatha Christie, zonder dat ik de verhalen nu nog briljant geschreven vind, maar ik kan er niet omheen: Tien kleine negertjes was ooit mijn eerste kennismaking met het misdaadgenre en ik ben haar dank verschuldigd voor mijn auteurschap nu.

Vuile handen – Dennis Lehane

Vuile handen (Mystic River), Dennis Lehane. Schrijnend verhaal, sublieme personages. Een boek is geslaagd, vind ik, als je vanaf het begin in het verhaal wordt gezogen en het niet kunt wegleggen voor het uit is. Daar is Mystic river een uitstekend voorbeeld van.

De ontdekking van de hemel - Harry Mulisch

De ontdekking van de hemel, Harry Mulisch, omdat het een ijzersterk verhaal is waar alle belangrijke thema’s in verwerkt zijn.



De naam van de Roos - Umberto Eco

De naam van de Roos, Umberto Eco. Een prachtig geschreven en geconstrueerd verhaal, dat mij aanspreekt omdat het een combinatie van detective en geschiedenis is en een mooie gelaagdheid heeft. Het is niet zomaar een spannend verhaal, zogezegd. De verfilming met Sean Connery vond ik overigens ook zeer de moeite waard.

Hersenschimmen - Bernlef

Hersenschimmen, van Bernlef, omdat dit boek een schrijnend verhaal vertelt in een pakkende stijl die niet geforceerd literair wil zijn en op een subtiele manier toch ook spannend is. Taboedoorbrekend, wellicht ook daarom een plek waard in mijn top tien.

Trots en vooroordeel – Jane Austen, Het proces – Franz Kafka

Negen alweer? En wat moet ik dan nu kiezen? Jane Austen’s Trots en vooroodeel? Kafka’s Proces? Roald Dahl’s verhalen? En dan heb ik het nog niet gehad over jeugdliteratuur (Astrid Lindgren) of sprookjes (Hans Christian Andersen)… Geen doen, zo’n top tien!

Nieuwe thriller – Corine Hartman

Op de laatste plaats zet ik dan (uiteindelijk staat ambitieus bij de vijf woorden die ik op mezelf van toepassing vind) de thriller van Corine Hartman die nog geschreven moet worden. Dat zal vast en zeker nog een jaar of wat duren, misschien wel nooit, maar dromen en/of uitdagingen mag een mens hebben. Graag zelfs. De mijne: de internationale top.