Hans van Willigenburg

Fictie - Na Amsterdam is New York de stad die ik het beste ken. Ik ben er voor mijn werk en privé veel geweest. En daar speelt mijn lievelingsboek, The Bonfire of the Vanities van Tom Wolfe, in het Nederlands vertaald als Het vreugdevuur der ijdelheden. Het gaat over het dagelijks reilen en zeilen van een aantal mensen in New York, onder anderen beurshandelaren, die door kleine fouten tot armoe vervallen. "Doe dat nou niet, denk even na!" zou je ze soms toe willen roepen, maar ze gaan gewoon door op de ingeslagen weg. Als je het boek leest,ben je heel erg in New York: je hoort het verkeer,je ruikt de lucht, je ziet de winkels.In het Engels komt die sfeer nog beter over dan in het Nederlands.

Non-fictie
Een ander favoriet boek van mij gaat ook over New York: New York Nieuw-Amsterdam, geschreven door Martine Gosselink. De ondertitel is: De Nederlandse oorsprong van Manhattan. Het geeft een beeld van de beginjaren van de stad. Een van de dingen die je ervan leert, is dat veel typisch Amerikaanse namen Nederlands blijken te zijn. Harlem komt van Haarlem, Brooklyn van Breukelen en Yonkers van het woord jonker. Wallstreet is eigenlijkWalstraat. Die omgeving was oorspronkelijk een Nederlandse wijk. Je kunt het graf van directeur-generaal Peter Stuyvesant bezoeken, in de kerk St. Mark'sin-the-Bowery, in de buurt waar ooit zijn huis heeft gestaan, een "bouwerij", oud-Nederlands voor boerderij. Het boek is wetenschappelijk en toch heel goed leesbaar, een plezierige combinatie. Het is een fantastische gids voor Nederlanders die historisch New York willen verkennen.
 

Ik ben een Iiefhebber van naslagwerken. In de Verenigde Staten heb ik heel wat van die dikke boeken gekocht, over theater, film en musical. Ik kon ze niet laten staan en zat dan bij mijn terugreis naar Nederland maar al te vaak met overgewicht. Mijn huis puilt er van uit. Wil ik iets weten over, bijvoorbeeld, een vergeten Amerikaanse acteur van 93 jaar, dan vind ik werkelijk alles over hem, meer dan op internet. Die boeken zijn met Iiefde gemaakt, maar ze verdwijnen. Ze zijn duur om te produceren en mensen doen ze weg. Ik heb een radioprogramma, De hulplijn, waar je naartoe kunt bellen om spullen aan te bieden. Encyclopedieën, Dikke Van Dales, ze worden keer op keer aangeboden, maar bijna niemand wil ze nog hebben. Mijn hart draait ervan om!