Michelle Obama

Michelle Obama’s vader gaf haar inspiratie om trouwen volhardend te zijn. Een uitgesproken mening heeft ze ook: ‘Het gaat om onze kinderen en het milieu.’

Voordat ik Michelle Obama leerde kennen, zei haar broer Craig Robinson tegen me dat ik haar beter zou begrijpen als ik iets over hun vader wist. Fraser Robinson werkte voor de gemeente Chicago, in ploegendienst. Hij onderhield de ketels in een waterzuiveringsinstallatie. ‘Mijn vader heeft niet gestudeerd,’ zei Craig, basketbalcoach van de Oregon State University, maar hij was ‘een hardwerkende man, een trouwe echtgenoot en een toegewijde vader, die twee kinderen grootbracht terwijl hij aan multiple sclerose leed.’

De first lady verschijnt precies op tijd op onze afspraak, in een eenvoudige zwart-witte katoenen rok en een mouwloze blouse, met haar moeder Marian aan haar arm. (Marian is meegekomen omdat ze na het interview met haar dochter haar kleinkinderen gaat ophalen van een kamp.) Als ik in Chicago met Michelle zit te praten, zie ik wat haar broer bedoelde. Ik heb bijna een uur met haar en haar zeventigjarige moeder Marian Robinson doorgebracht, en het is overduidelijk dat de nu 45-jarige Michelle is gevormd door de jaren waarin ze haar vader gadesloeg. Zijn vastberadenheid was voor Michelle een toonbeeld van kracht. Ze leerde inzien dat klagen een zwaktebod is en van weinig zelfdiscipline getuigt.

‘We zagen onze vader met zijn MS door het leven gaan alsof zijn invaliditeit er niet toe deed,’ zegt Michelle,‘en dan dachten we altijd: wat hebben wij te klagen? Wij springen ’s ochtends gezond ons bed uit maar papa heeft de grootste moeite om op te staan. Toch heeft hij nooit een dag werk overgeslagen en praatte hij nooit over zijn ziekte. Dat maakte het voor ons moeilijker om bij het wakker worden te zeggen: “Ik wil niet naar school.’’’

Michelle is openhartig en ze komt zelfverzekerd over. Het is niet haarstijl om het slachtoffer uit te hangen. In een korte tijd heeft ze geleerd politieke aanvallen te relativeren. ‘Tot voor kort hield ik me nauwelijks bezig met de politiek,’ zegt Michelle. ‘Al was het alleen maar omdat er zoveel andere manieren zijn om iets voor de samenleving te doen.’

Aanvankelijk wilde ze kinderarts worden. ‘Ik ben dol op kinderen en ik vond dat artsen een nobel beroep hadden.’ Ze belandde in de medische wereld, maar niet als arts; ze verzorgt de administratie van de academische ziekenhuizen in Chicago. Sinds ze dat werk doet, heeft ze het aantal mensen dat belangeloos een handje komt helpen verviervoudigd. Met een vernieuwd vrijwilligersprogramma wist ze veel ziekenhuismedewerkers over te halen in hun vrije tijd iets voor de gemeenschap te doen. Ook heeft ze ervoor gezorgd dat patiënten die routinematig gebruikmaakten van de spoedgevallenafdeling nu naar buurtklinieken gaan. Dit levert een aanzienlijke kostenbesparing op. Bovendien kan er vanuit de buurtklinieken betere preventieve zorg verleend worden aan mensen met lagere inkomens.

Michelle is nog steeds geen fan van de politiek. ‘Soms gaat het er niet eerlijk toe,’ zegt ze, ‘en Barack is zo’n aardigeman. Ik had verwacht dat hij wel tot inzicht zou komen en van gedachten zou veranderen.’ In plaats daarvan stelde ze zelf haar mening bij.

De first lady wordt omschreven als een nuchtere vrouw met een gezond verstand. In zijn boek, Dromen van mijn vader, schreef Barack over haar dat ze hem ‘met haar praktische instelling en typische Middenwesten-mentaliteit’ sterk aan Toot deed denken. Toot was zijn oma van moeders kant, een kordaat, no-nonsense type uit Kansas. Zij voedde Barack op. Toen ze Michelle voor het eerst ontmoet had, zei ze nadien tegen haar kleinzoon: ‘dat is een erg verstandig meisje’.

Volgens Marian is haar dochter zo geboren. ‘Als moeder is Michelle strenger dan ik. Ze heeft veel regels,’ zegt Marian. ‘Ik liet mijn kinderen vaak hun eigen gang gaan. Craig en Michelle zijn een stuk slimmer dan ik, al van jongs af aan. Ze hebben min of meer zichzelf opgevoed.’ Michelle, wier dochters Sasha en Malia nu zeven en tien jaar oud zijn, zegt: ‘Mama bagatelliseert haar invloed altijd.’

Lees hier het vervolg van het 'De nieuwe first lady' artikel.