Monique van de Ven

Nu, met een lus van 35 jaar, staat Van de Ven opnieuw voor een groots moment in haar filmcarrière: als regisseur van Zomerhitte – opnieuw naar een boek van Jan Wolkers. Hoe kijkt ze terug op het verleden? Hoe heeft ze haar acteertalent kunnen aanwenden om een grote speelfilm te regisseren? Hoe omschrijft ze haar band met de vorig jaar overleden schrijver? ‘Ik zag hem als een vader,’ zegt ze in een deftig etablissement in Blaricum. ‘Dat  was ook logisch: ik ben al heel jong mijn vader verloren, en Jan was 25 jaar ouder en héél beschermend. Ik voelde me lekker bij hem. Hij was warm, oprecht, open. We hadden een diepe liefde voor elkaar.’
 

RD: Hoe was de eerste ontmoeting?
Van de Ven: Indrukwekkend. In het huis van Jan, toen nog in de Zomerdijkstraat in Amsterdam, hadden we een soort persbijeenkomst van Turks Fruit waar Rutger (Hauer) en ik werden gepresenteerd. Even daarvoor hadden we een ontmoetingmet Jan en Karina. In het atelier, met hoge ramen op het noorden, stonden palmbomen, Afrikaanse beelden en grote doeken. Jan was ongelooflijk aardig. Voor de fotografen droeg hij me trots in zijn armen. Op die eerste dag was het al een makkelijk contact, en dat is altijd zo gebleven.
 

RD: Hoe zag je de kunstenaar Jan Wolkers?
Van de Ven: Hij heeft ons de ogen geopend. Ons, de Nederlanders. Hij heeft dit land niet laten vertrutten. In de jaren zestig en zeventig schopte hij heilige huisjes omver en rausde door al die nette, aangeharkte paden. Kom op,  jongens! Het léven, weet je wel? Ik las Turks Fruit toen ik als 18-jarig meisje op de toneelschool in Maastricht zat. Ik vond het sexy, shockerend, maar ook mateloos interessant en boeiend. Dat je zo stoer en ontroerend kon schrijven over liefde en dood... Ik heb gehuild. Zomerhitte is natuurlijk een ander boek, maar ook nu zag ik de beelden voor me.

 

Het is een love story met thriller-achtige elementen. Bijna alle thema’s van Wolkers komen aan bod:  liefde, dood, natuur, schoonheid, geweld. Het verhaal speelt zich af op Texel. De fotograaf Bob, gespeeld door Waldemar Torenstra, wordt langzaam in het web gesponnen van de aantrekkelijke Kathleen, gespeeld door Sophie Hilbrand. Door een stomme fout van hem raken ze allebei in gevaar. Kan hij haar vertrouwen? Kan zij hem vertrouwen? Dat is de grote vraag, hè. Hou je van me? Ik ben nu al twintig jaar samen met Edwin (de Vries), maar elke dag weer stel ik hem dezelfde vraag: hou je écht van me? Er is altijd ongeloof. Ik wil het zeker weten.

RD: Hoe reageerde Wolkers op uw verzoek Zomerhitte  te mogen verfilmen?

Van de Ven: Kritisch. ‘O,’ zei hij door de telefoon. ‘Wil jij dat. Kún jij dat dan  wel?’ Hij had al meer aanvragen gekregen om het boek te verfilmen. Ik stuurde hem Mama’s Proefkonijn, een film die ik tien jaar eerder had gemaakt met Johanna ter Steege en Olivier Tuinier.